اخبار هنرمندان

فیلمبرداری «پیله» به پایان رسید/ ناپدید شدن یکباره دختر ۱۷ ساله

فیلمبرداری فیلم کوتاه «پیله» به کارگردانی محمود عطشانی به پایان رسید.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مشاور رسانه‌ای پروژه، فیلمبرداری فیلم کوتاه «پیله» به کارگردانی محمود عطشانی و تهیه‌کنندگی سعید دلاوری و نیوشا عامری پس از پنج روز فیلمبرداری در شمال تهران به پایان رسید.

داستان «پیله» در مورد دختری ۱۷ ساله به نام سحر است که یکباره ناپدید شده است.

مسعود بهارلو، ندا مقصودی، نسترن خوشقدم، ملیکا منصوری، سعید دلاوری، مهدی کیانی و فاضل قنادی بازیگران این فیلم کوتاه هستند.

عوامل فیلم کوتاه «پیله» عبارتند از نویسنده و کارگردان: محمود عطشانی، تهیه‌کنندگان: سعید دلاوری و نیوشا عامری، مدیر فیلمبرداری: محمود عطشانی، مدیر تولید: سید هانی زکی‌زاده، کارشناس فیلمنامه: سامان صادقی مهر، مدیر صدابرداری: علی فضلی، طراح چهره‌پردازی: ساناز شیری، طراح صحنه و لباس: لادن باقری، تدوین: سمانه دیبا، مدیر تدارکات: سعید نوری، دستیار تولید: الهه شهسواری، دستیار گریم: فاطمه سادات زکی‌زاده، دستیار فیلمبردار: ارسلان زارعی، دستیار صدا: احمد تفرشی، دستیار تدارکات: حمید نوری، دستیار لباس: السا سادات زکی‌زاده، عکاس و تصویربردار پشت صحنه: الهام حیدری و افسانه افتخاری، مجری طرح: بیتا فیلم تهران، پخش بین‌المللی: آمریکن برایت لایت فیلم پروداکشنز، مشاور رسانه‌ای و مدیر روابط عمومی: مریم قربانی‌نیا.

برای مشاهده منبع اصلی کلیک کنید

چهارشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۹ | 14:15

سالی که صحنه‌ها خاک خوردند ومخاطبان افسوس!/پنج روایت از «تئاتر۹۹»

حکایت آنچه بر تئاتر ایران در سال کرونازده ۱۳۹۹ گذشت، حکایت مکرر مشتاقی علاقمندان به این هنر و همزمان مهجوری آن در نگاه سیاست‌گذاران و تصمیم‌سازان این روزگار بحرانی بود.

خبرگزاری مهر -گروه هنر- فریبرز دارایی؛ سال ۹۹ برای تئاتر ایران سالی بسیار متفاوت نسبت به سال‌های متعددی که سپری کرده، بود. سالی که با کرونا آغاز شد و با تأثیر از کرونا فعالیت خود را به پایان رساند. در این سال رویدادهایی که برای تئاتر ایران رقم خورد به نوعی رویدادهایی کرونایی و تحت تأثیر شیوع این بیماری بود.

تئاتر ۹۹ را می‌توان پر افت و خیزترین سال تئاتر ایران دانست؛ سالی که فعالیت‌ها در اکثر اوقات تعطیل بود و وقتی هم که از سر گرفته شد این از سرگیری فعالیت‌ها باز هم در شرایط کرونایی اتفاق افتاد.

با وجود این شرایط نگاهی خواهیم داشت به ۵ رویداد رخ داده برای تئاتر ایران در سال ۹۹ که قطعاً ۴ رویداد مدنظر تحت تأثیر کرونا بودند و تنها یک رویداد فارغ از شرایط کرونایی بود.

روایت اول؛ سالی که با تعطیلی ۳ ماهه آغاز شد!

سال ۹۹ در حالی آغاز شد که از اسفند سال ۹۸ و به دلیل شیوع ویروس کرونا فعالیت‌های تئاتری تعطیل شد و با اعمال محدودیت‌های شدید کرونایی در تعطیلات نوروز ۹۹ مشخص بود که وضعیت برای تمام مشاغل از جمله تئاتر سخت خواهد بود.

تئاتر ایران از شروع سال ۹۹ را با تعطیلی آغاز کرد. به دلیل گروه بندی انجام شده توسط ستاد ملی مقابله با کرونا سینما و تئاتر در گروه ۳ قرار داشتند که فعالیت‌های شان تعطیل بود و سالن‌ها و گروه‌های تئاتری در بلاتکلیفی کامل به سر بردند زیرا نمی‌دانستند که چه زمانی و چگونه امکان فعالیت برای شان فراهم خواهد شد. تعطیلی ۳ ماهه ابتدای سال ۹۹ تا پایان خرداد ادامه داشت و در این شرایط تولیدات تئاتری به صفر رسید.

به دلیل شرایط اقتصادی و بالا رفتن هزینه‌های تولید و در عین حال نگرانی از ابتلا به ویروس کرونا، اجازه تمرین و تولید اثر نمایشی را به گروه‌های تئاتری نمی‌داد ضمن اینکه اگر با نادیده گرفتن مشکلات موجود اثری هم تولید می‌شد، مکانی برای ارائه نداشت.

در وضعیت پیش آمده برای کل جامعه و مشاغل ایران، مسئولان و مقامات دولتی در سخنرانی‌های خود درباره حمایت از مشاغل مختلف به جز تئاتر صحبت کردند و این امر بیانگر این واقعیت بود که در نگاه هیچکدام از مدیران و مسئولان تصمیم گیرنده، از رئیس جمهور دولت دوازدهم گرفته تا وزرا و مدیران زیرمجموعه آنها، تئاتر دارای جایگاهی نبود. نبود حمایت لازم از هنرمندان تئاتر معیشت این گروه هنری را به خطر انداخت و شرایط سختی را برای شان رقم زد.

بعد از گذشت ۳ ماه صحبت درباره از سرگیری فعالیت‌های تئاتری از ابتدای تابستان ۹۹ مطرح شد ولی ارائه دستورالعمل فعالیت‌های تئاتری از سوی ستاد ملی مقابله با کرونا که بدون استفاده از نگاه متخصصان حوزه تئاتر شکل گرفته بود با واکنش‌های متعددی از سوی مدیران و هنرمندان تئاتری مواجه شد.

سرانجام و با فراز و فرودهای متعددی فعالیت‌های تئاتری به شکلی محدود آغاز شد و تابستان سال ۹۹ تئاتر ایران گام‌های بی رمق خود را به امید استمرار این حرکت برداشت. این روند محدود تا نیمه اول پاییز سال ۹۹ ادامه داشت که بار دیگر به دلیل بالا گرفتن آمار شیوع به ویروس کرونا، بار دیگر فعالیت‌های تئاتری نیز تعطیل شداما سرانجام و با فراز و فرودهای متعددی فعالیت‌های تئاتری به شکلی محدود آغاز شد و تابستان سال ۹۹ تئاتر ایران گام‌های بی رمق خود را به امید استمرار این حرکت برداشت. این روند محدود تا نیمه اول پاییز سال ۹۹ ادامه داشت که بار دیگر به دلیل بالا گرفتن آمار شیوع به ویروس کرونا، بار دیگر فعالیت‌های تئاتری نیز تعطیل شد.

این تعطیلی دوباره باعث شد تا گروه‌های تئاتری اطمینان لازم برای تمرین، تولید و اجرای اثر خود را نداشته باشند زیرا تضمینی برای استمرار اجراهای نمایشی و تعطیل نشدن آنها وجود نداشت.

در این شرایط بود که با واکنش هنرمندان تئاتر و همچنین پیگیری‌های متولیان تئاتر در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بحث جابجایی تئاتر از گروه ۳ به گروه ۲ مشاغل ستاد ملی مقابله با کرونا مطرح شد که البته این امر تا پایان سال ۹۹ به سرانجام نرسید.

انتقادات هنرمندان تئاتر نسبت به تعطیل بودن فعالیت خود از زمانی شدت گرفت که مشاغل پرخطری همچون رستوران‌ها و فروشگاه‌های مختلف به ویژه در مراکز بزرگ خرید که مملو از جمعیت بود فعالیت می‌کردند و وسایط نقلیه عمومی از جمله اتوبوس‌های داخل شهری و مترو نیز شلوغ و پرجمعیت بودند.

با فرا رسیدن فصل زمستان ۹۹ زمزمه‌ها درباره از سرگیری فعالیت‌های تئاتری مطرح شد و برخی گروه‌های تئاتری تمرین‌های خود را شروع کردند و در نهایت از دی ماه این اتفاق رخ داد و اجراهای تئاتری از سر گرفته شد که البته باز هم اطمینان کافی درباره متوقف نشدن فعالیت‌ها وجود نداشت. در نهایت اجراهای تئاتری تا پایان سال ۹۹ ادامه داشت.

در کل فعالیت و اجرای تئاتر در سال ۹۹ نیمه تعطیل بود و این نیمه تعطیلی در شرایط اقتصادی حاکم بر جامعه، لطمه زیادی به تئاتر ایران زد و به نوعی سالی تعطیلی و رویدادی منفی را برای تئاتر رقم زد.

روایت دوم؛ شکل‌گیری کارگروه بررسی ضرر و زیان گروه‌های تئاتری

در شرایطی که تئاتر ایران تعطیل بود، شاید بتوان شکل‌گیری کارگروه بررسی و رسیدگی به ضرر و زیان گروه‌های تئاتری در شرایط کرونایی از سوی اداره کل هنرهای نمایشی را به نوعی یکی از رویدادهای تئاتر ایران در سال ۹۹ دانست. سرپرست این کارگروه اتابک نادری بود که وظیفه بررسی گروه‌ها و سالن‌های متضرر را بر عهده داشت.

این بررسی‌ها انجام شد ولی از آنجایی که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و در زیرمجموعه آن معاونت هنری و اداره کل هنرهای نمایشی بودجه‌ای در اختیار نداشتند که از گروه‌های متضرر حمایت کنند، بررسی‌ها فقط روی کاغذ انجام شد.

برای مشاهده منبع اصلی کلیک کنید

چهارشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۹ | 14:12

مأموریت غیرممکن فیلم‌های اکران نوروز/ اینجا چراغی روشن می‌شود؟

ترکیب پنج فیلم اکران نوروز ۱۴۰۰ در حالی نهایی شده است که بعید به نظر می‌رسد چراغی از این ترکیب برای گرمای گیشه‌های سرد روزهای کرونایی سینمای ایران روشن نخواهد شد.

خبرگزاری مهر - گروه هنر- زهرا منصوری: از امروز ۲۷ اسفندماه ترکیب فیلم‌های سینماها برای بازه اکران نوروز تازه شد؛ بازه‌ای که هر چند در گذشته‌ای نزدیک یعنی کمی پیش از یک سال قبل از نوبت‌های اکران جنجال آفرین و مناقشه برانگیز در میان سینماگران بود که هرکسی در پی سهم خواهی از آن بود این اما دومین سالی است که اقبالی نسبت به آن وجود ندارد.

حتی فرصت‌های چندین و چندباره شورای صنفی نمایش برای اعلام تمایل سینماگران در جهت اکران فیلم‌هایشان به انضمام وعده‌های رنگ به رنگ سازمان سینمایی در جهت ارایه تسهیلات به متقاضیان، رأی صاحبان فیلم‌ها را نزد. گویا نمی‌خواستند قربانی‌ای تازه روی دوش سینماداران بگذارند؛ تجربه‌ای که سال گذشته برای «شنای پروانه» پیش آمد.

دوشنبه شب بود که بعد از تعویق و تاخیرهای چندین و چندباره شورای صنفی نمایش و بعد از اعلام پنج نامزد نهایی اسکار که امید می‌رفت «خورشید» ساخته مجید مجیدی در میان آنها باشد و شورا هم نگاهی به همین اعلام برای نهایی کردن ترکیب فیلم‌ها داشت، بالاخره لیست فیلم‌های اکران نوروزی تکمیل شد، ترکیبی عجیب و البته از سر رفع تکلیف که در نگاهی کلی حتی سینماروهای حرفه‌ای را هم بر سر شوق نمی‌آورد تا بعد از قهری یک ساله به تماشای فیلم‌ها در سالن‌های سینما بنشینند.

«خورشید» ساخته مجید مجیدی، «خون شد» ساخته مسعود کیمیایی، «تکخال» ساخته مجید مافی، «هفته ای یک بار آدم باش» ساخته شهرام شاه‌حسینی و «لاله» ساخته اسدالله نیک‌نژاد ترکیب فیلم‌های اکران نوروزی را تشکیل می‌دهند که در این میان فصل مشترک این ترکیب با ترکیب نوروزی سال ۹۹ همان «لاله» است که در آن روزگاران و حتی بعدترش صاحبانش دل نداشتند فیلم را به نمایش بگذارند.

برخلاف سال‌های گذشته که اکران نوروزی خون تازه‌ای را به رگ‌های سینما تزریق می‌کرد و عواید حاصل از فروشش یاری گر فصل‌های کم رمق تر و بی فروغ تر سال سینمایی بود حالا اما اکران نوروزی هم به فصل‌های مرده سال تبدیل شده تا سینما بیش از پیش برای سرپا ماندن به پول‌های دولتی متصل باشد. حالا بیش از گذشته مفهوم هنر-صنعت برای سینما معنای غریبی دارد که حتی هزینه‌های جاری خودش را نیز مرتفع نمی‌کند.

در این گزارش نگاهی داریم به پنج نکته از پنج فیلم این ترکیب که دست کم روی کاغذ اقبالی برای فروش ویژه ندارند.

نکته اول؛ چهره‌ها

چهره‌ها همواره حضوری تعیین کننده در ترکیب فیلم‌های در حال اکران دارند. استقبال از فیلم‌ها به‌خصوص در شرایطی که فرصت‌های تبلیغاتی فیلم‌های در حال اکران به‌دلایل مختلف محدود است و مخاطب امکان انتخاب فیلم از سبد اکران بر مبنای اطلاعات محتوایی و ساختاری را ندارد، طبیعتاً این چهره‌ها هستند که بهانه ترغیب به تماشای یک فیلم می‌شوند. چهره‌ها هستند که در این شرایط موتور محرکه تبلیغ و دیده‌شدن برای یک فیلم می‌شوند.

در ترکیب ۵ فیلم معرفی شده برای اکران نوروز، بی‌تردید شاخص‌ترین چهره‌ها مجید مجیدی و مسعود کیمیایی هستند. دو کارگردانی که هر یک مخاطبان سنتی و پیگیر خود را در سینمای ایران دارند و به پشتوانه آثار قبلی می‌توان حداقلی از استقبال را برای دو فیلم «خورشید» و «خون شد» متصور بود.

مجیدی که تا همین دو روز پیش امید زیادی برای حضور «خورشید» در ترکیب ۵ نامزد نهایی اسکار ۲۰۲۱ داشت، این فیلم را در حالی روانه پرده می‌کند که حضور بازیگرانی چون جواد عزتی و طناز طباطبایی در آن ویترین قابل قبولی برای تضمین گیشه به آن بخشیده است. بیش از این دو اما درخشش علی نصیریان در یکی از نقش‌های محوری فیلم «خورشید» بی‌تردید یکی از مهمترین برگ‌برنده‌های آن برای جذب مخاطب به سالن سینما محسوب می‌شود.
در فیلم «خون شد» مسعود کیمیایی هم حضور متفاوت و تحسین‌شده سعید آقاخانی، می‌تواند قابل توجه طیفی از سینمادوستان باشد.

از دیگر چهره‌های اکران نوروز امسال می‌توان به حضور نیکی کریمی در فیلم پرحاشیه «لاله» به کارگردانی اسدالله نیک‌نژاد اشاره کرد. بازیگری که هرچند سال‌ها است از دوران اوج بازیگری خود فاصله گرفته و کمتر تضمین‌کننده فروش یک فیلم می‌تواند باشد اما حتماً برای مخاطبان عام سینما، همچنان چهره‌ای شناخته شده محسوب می‌َشود.

نکته دوم؛ گمنام‌ها

حتی یک خط خبر و یک فریم عکس با سرچ های پی در پی در اینترنت هم از ۲ فیلم این ترکیب به چشمتان نمی‌خورد؛ «تکخال» ساخته مجید مافی و «هفته‌ای یک بار آدم باش». فیلم‌هایی که بر خلاف پیش بینی‌ها برای اکران نوروزی به یکباره به این ترکیب اضافه شدند تا حتی خبرنگاران برای یافتن نام کارگردانانشان به سازمان سینمایی متوسل شوند.

«تکخال» با نام قبلی «خروس بی محل» اما یک نام آشنا را در دل خود دارد. او محمدحسین فرحبخش است، تنها چهره‌ای که در این دو سال پای ثابت اکران نوروزی و متمایل به آن بوده، همان چهره‌ای که سال گذشته با همکاری آرش معیریان «زن‌ها فرشته‌اند ۲» را در اوج روزهای کرونایی روی پرده برد تا به گفته خود، باوجود زیان قطعی در گیشه، به روشن ماندن چراغ سینماها در روزهای بحرانی کمک کرده باشد. حالا اما او فیلمی را در ترکیب نوروزی دارد که پیش‌تر نام و نشانی از آن در رسانه‌ها نبود، پروانه ساختش به نام «خروس بی‌محل» صادرشده بود و عجیب‌تر اینکه پروانه نمایش آن هم ساعتی پس از اعلام نامش در فهرست فیلم‌های نوروزی صادر شد.

تنها یک روز پس از اعلام رسمی شورای صنفی نمایش بود که جزییاتی تازه از این فیلم توسط مشاور رسانه‌ای‌اش منتشر شد؛ این هم اتفاقاً همان روندی است که سال گذشته برای «زن‌ها فرشته‌اند ۲» طی شد.

«تکخال» حالا بیش از اینکه به نام کارگرانش معرفی شود با نام حسین فرحبخش در محافل رسانه‌ای مطرح می‌شود. اگر سینمای حسین فرحبخش را دنبال کرده باشید احتمالاً حالا به این یقین رسیده‌اید که عمده ساخته‌هایش چه در مقام کارگردان و چه در مقام تهیه کننده کمدی دست چندمی است که شوخی‌های گاه و بی گاهش هم مخاطب را به وجد نمی‌آورد. فیلم‌های ترکیب فرحبخش- معیریان هرچند در طول این سال‌ها مخاطبان و گیشه‌ای را به سینما آورده است اما هرگز نه به عنوان سینما که به عنوان «کمدی» هم مطرح نبوده است، حسین فرحبخش و آرش معیریان که در تمام این سال‌ها تمام قد و به صورت تام و تمام مدافع آثارشان بوده‌اند هرگز اما در گفتگویی جدی پاسخی به انتقادها به این سبک فیلمسازی نداده‌اند تا آنجا که آرش معیریان که اتفاقاً مدرس سینما هم هست در پاسخ به سماجت‌های یک خبرنگار گفته بود «فیلم‌های من را نبینید»

همه اینها را گفتم که بگویم گویا قرار است ضلع دیگری به این ترکیب فیلمسازی اضافه شود؛ او مجید مافی است که به نظر می‌رسد در تازه‌ترین فیلمش از همان فرمول همیشگی ۲ فیلمساز قبلی این مثلث پیروی کرده است. این را ترکیب بازیگران این فیلم که متشکل از سحر قریشی، شبنم قلی خانی، یوسف تیموری و… است نشان می‌دهد حتی همان جمله ابتدایی خبر مشاور رسانه‌ای فیلم که در آن آمده بود «تکخال یک کمدی موزیکال درباره مردی گرفتار در میان بانوان متعدد است این مرد تلاش دارد با خویشتن‌داری، در مسیر راست قرار گیرد ولی درستکاری در روزگار غلبه ناراستی‌ها، کار ساده‌ای نیست…» یادآور ساخته‌های قبلی این سینماگران است.

برای مشاهده منبع اصلی کلیک کنید

چهارشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۹ | 14:8

اعلام اسامی راه یافتگان به بخش نهایی یک جشنواره تئاتری

داوری مرحله نخست فستیوال مونو پرفورمنس به پایان رسید و از میان  ۱۵۰ اثر ارسالی ، ۳۵ اثر در سه بخش به مرحله ی نهایی داوری راه یافتند.

به گزارش ایسنا به نقل از دبیرخانه فستیوال مونوپرفورمنس، راه یافتگان به بخش‌های سه گانه عبارتند از:

بخش مونولوگ (تک گفتار)
سینا درویش زاده
احسان آذری
آلاله هاتفی
حسام مقتدایی
رضا آزاددریایی
زینب عباسی
سجاد قربانی
شاهد بهوند
شایان مهذب نیا
فرحناز قجابگلی
محمدامین بغدادی
مرتضی اسحاقی
مریم حاج محمدی
نگار مراد

بخش سولو پرفرمنس
احسان کاکاوند
ارمغان سلطانی
حمیدرضا فخری
رزانصاری
رضاخسروی
ستاره تبریزی زاد
صباذابح
علی دالوند
مهدی گلناری
گلناز مظهری
محمدرضا میری
مهتا امینایی
مهدی ملکی
مهسامحمداصغری
مینارمضانی
نیوشارحمانیان

بخش لکچرپرفورمنس (اجرا گفتار)

راضیه رفیع زاده
پدرام داوری
لیلی مهدوی
مهدی رهجو
میثم کیان

نامزدهای بخش نهایی فستیوال و نمایش آثار در فضای مجازی از اول تا۷ فروردین ۱۴۰۰ در صفحه اینستاگرام این فستیوال به نمایش درخواهد آمد و آیین پایانی  این جشنواره در روز جهانی تئاتر در فضای مجازی برگزار خواهد شد.

داوران نهایی این فستیوال که به دبیری هیوا امینی برگزار می‌شود، عبارتند از : الهام کردا، آزاده گنجه، آرش دادگر، اصغر دشتی و محمودرضا رحیمی.

برای مشاهده منبع اصلی کلیک کنید

سه شنبه بیست و ششم اسفند ۱۳۹۹ | 12:12

حبیب رضایی اختتامیه مجازی جشن تصویر را اجرا می کند

چهارشنبه ٢٧ اسفند ١٣٩٩ ساعت ٢١ آیین پایانی هجدهمین جشن تصویر سال و جشنواره فیلم تصویر به‌صورت مجازی برگزار می‌شود.

به گزارش ایسنا به نقل از دبیرخانه تصویر سال، مراسم معرفی برنده‌ها و برگزیده‌های هجدهمین جشن تصویرسال و جشنواره فیلم تصویر، باز هم با اجرای حبیب رضایی و همراهی سامان احتشامی خواهد بود.

در مراسم پایانی جشن تصویر سال، سه گروه برنده جایزه از بخش موسیقی نخستین جشنواره «هنر زنده است» با دبیری فردین خلعتبری که در اسفند ٩٩ برگزار شد، اجرا دارند.

نمایشگاه تصویر سال در سال ١٣٩٩، تا ٢۶ اسفند برپاست، اما در تعطیلات نوروز نیز دایر خواهد ماند.

برای مشاهده منبع اصلی کلیک کنید

 

سه شنبه بیست و ششم اسفند ۱۳۹۹ | 12:10

برگ برنده تتلو و ساسی مانکن چیست؟

یک کارشناس موسیقی در گفت‌وگویی با ایسنا به نقد و تشریح تاثیر فعالیت خوانندگانی همچون ساسی مانکن یا تتلو بر موسیقی ایرانی و سطح سلیقه مخاطب پرداخت.

اگر بخواهیم به لیست پرحاشیه‌ترین خوانندگان زیرزمینی چند سال اخیر اشاره کنیم، ساسان حیدری یا همان «ساسی مانکن» هم در آن جای می گیرد. فردی که در اواسط دهه هشتاد جزو خوانندگان نوظهور موسیقی زیرزمینی سبک رپ بود و در همان سال‌ها توانست با آهنگ‌های به اصطلاح شیش و هشت خود طیفی از نوجوان‌ها و جوان‌ها را با موسیقی خود همراه کند. این خواننده که برای چند سال در سکوت به سر برد، سرانجام با سبک جدیدی در اواسط دهه ۹۰ فعالیت خود را از سر گرفت که این بار نتوانست همانند سابق موفق عمل کند، بنابراین بار دیگر سبک قدیمی خود را در پیش گرفت.  

با این حال از حیدری همواره در سال‌های اخیر به عنوان یکی از عناصر مخرب فرهنگی نام برده می‌شود و تقریبا هر سال با ساخت معدودی آهنگ به صدر پرحاشیه‌های موسیقی سال هم صعود می‌کند.  

این خواننده سال گذشته با آهنگ «دکتر» که حقیقتا عاری از محتوا بود و تنها ریتمی شاد برای مردم به همراه داشت، حواشی بسیاری را به وجود آورد.
امسال نیز این خواننده طی چند هفته اخیر با اعلام خبر انتشار موزیک ویدیوی جدید خود و به کارگیری مولفه های جدید و البته ممنوعه و ناهنجار، به یک‌باره به یکی از پربازدیدکننده ترین اخبار روز بدل شد!

البته پیش از هر چیز باید در نظر داشت که موسیقی‌های تجاری یکی از رکن‌های اصلی موسیقی دنیا هستند که تنها جنبه سرگرمی دارند و گاه موزیک ویدیو و محتوای این قطعات نیز عاری از مفاهیم عمیق هستند و البته در بسیاری از موارد نیازمند رده بندی سنی هستند. به همین جهت است که این نوع از موسیقی در دنیا تنها برای بزرگسالان مناسب به شمار می‌آید و والدینِ مسوول را موظف می کنند تا مراقب آنچه که فرزندانشان تماشا می کنند و گوش می‌دهند، باشند.  

علی مغازه‌ای ـ کارشناس موسیقی و فعال موسیقی نواحی ایران ـ به ایسنا می‌گوید: پدیده‌ای به نام ساسی مانکن را که این روزها به داغ‌ترین بحث در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی بدل شده، می‌توان از زوایای مختلفی بررسی کرد. برخی از افراد جامعه پس از انتشار چنین آهنگ و ویدئویی کاملا سعی می‌کنند آن را نادیده بگیرند و منکر وجود چنین چیزی باشند، برخی خواهان از بین بردن او و افرادی چون او هستند، عده‌ای ممکن است نظرات مثبتی به آن داشته باشند که البته عمدتا در سنین پایین و رده نوجوانان و جوانان هستند، برخی نگاهی میانه دارند و معتقدند که هر چیزی به جای خود و برخی هم نگاه جامعه‌شناسانه و تحلیل‌گرانه به موضوع دارند. به طور کلی باید کلیه دیدگاه‌ها مطرح و تجمیع شوند تا به یک رویکرد انتقادی برسیم.

او ادامه می‌دهد: به طور کلی هیچ پدیده‌ای نیست که نتوانیم آن را واکنش به چیزی بدانیم. از آنجا که برآمدن هر پدیده را پاسخی به یک نیاز می‌دانم، معتقدم وجود پدیده‌هایی مانند ساسی مانکن، تتلو و افراد دیگری که ممکن است در آینده چنین روندی را در پیش بگیرند، به این صورت بوده که این افراد به دلیل هوشمندی خود یا قرار داشتن در موقعیتی که نیازهای‌شان را سرکوب شده می‌دیدند، خود و کنش یا هنرشان را در مسیری قرار می‌دهند که ممکن است از برخی منظرها دارای خطا یا ضعف و مسائلی از قبیل جوانی و نادانی یا حتا از دید برخی گناه یا بزه محسوب شود.

مغازه‌ای با بیان اینکه برگ برنده افرادی مانند ساسی مانکن یا تتلو، وجود جبهه مقابل و مخالف و رویکرد سرکوبگر پیشاروی آنها است، می‌گوید: تجربه نشان داده است که اگر چیزی از طرف بخشی از جریان حاکم و سیاست‌گذاری کشور، سرکوب شود، به آن اقبال خواهد شد. معتقد هستم در برخی از مسائل سیاسی و اجتماعی سرکوب و مواجهه‌ای عامدانه صورت می‌گیرد تا اقبال مردم به آن پدیده، ماحصل همان سرکوب باشد که درواقع امری است که از پیش طراحی شده است؛ یعنی معتقدم برخی از سرکوب‌ها برای رسیدن به یک نتیجه هدفمند صورت می‌پذیرند، به گونه‌ای که یک عملکرد معکوس و نتیجه‌ای معکوس آنچه در ظاهر نمایش داده می‌شود، حاصل شود.

این کارشناس موسیقی ادامه می‌دهد: اما گاهی دیدگاه‌های متعصبانه و مبتنی بر اصولی که صدها سال است در ذهن برخی افراد به خصوص مذهبی‌ها و علما وجود دارد و انعطافی متناسب با روز در آنها دیده نمی‌شود، به این سرکوب‌ها دامن می‌زند و در نهایت بازار مکاره دیده شدن و شناخته شدن و تجارت پرسود این قبیل افراد به شکل سودجویانه و بسیار قدرتمندتر از قبل، پدیدار می‌شود. حال در این وضعیت باید پرسید که تکلیف جامعه، مرکب از عامی و فرهیخته، همچنین جوانان و نوجوانان چیست؟ به نظر می‌رسد خیلی روشن می‌توان به این امر به چشم یک ضعف و خطا در رویکرد حاکمیتی نگاه کرد.
 
او تصریح می‌کند: زمانی که حاکمیت و سیاست‌گذاران فرهنگی چیزی را از اساس انکار می‌کنند و حاضر نیستند باب گفت‌وگو و تحلیل و تحقیق در آن زمینه باز باشد و در برابر چنین پدیده‌هایی به مسائل خلاف جهت آنها از جمله تظاهر به هنر دینی یا دینمدار بال و پر می‌دهند و می‌خواهند که آنها را با دستورالعمل و بخش‌نامه جایگزین کنند، جز اتلاف بودجه و سرخوردگی در سیاست گذاری چیزی عاید نمی‌شود، و تازه موجب تمسخر و مضحکه مخالفان دیدگاه جریان سیاستگذار حاکم را نیز تامین می‌کند و یک کنش اعتراضی و یک شبه فعالیتی را در جامعه دامن می‌زند که در طی آن، افراد رویکرد انتقادی و اعتراضی برای سبک‌زندگی خود قائل می‌شوند؛ یعنی گونه‌ای اعتراض سطحی و در واقع یک شبه فعالیت اعتراضی به وضعیت سیاستگذاری قالب که معمولا از سوی تعدادی از شبکه‌های بی‌هویت تلویزیونی خارج از کشور به شدت مورد حمایت قرار می‌گیرند.

مغازه‌ای ادامه می‌دهد: مشخص است که این اعتراض کور و بازیچه منافع دیگران است، اگر بپذیریم که در آن اندکی هم اعتراض است. در چنین حالتی بخشی از جامعه خود به خود این نوع افراد را حداقل برای مدتی الگو و نمونه می‌پندارد. بدتر آنکه در میان نسلی که این افراد به هر دلیلی مورد توجه قرار گرفته‌اند، به طور نهان و ناخودآگاه هنر و رفتار این افراد وارد حافظه زیستی و اجتماعی‌شان می‌شود و در آینده با نسل‌هایی طرف خواهیم بود که نوستالژی کودکی و نوجوانی آنها افرادی همانند ساسی مانکن و تتلو و برخی ناهنجاری‌های فرهنگی خواهد بود که از هر ابزاری برای دیده شدن استفاده می‌کنند و این ابزار روز به روز از مظاهر کاملا مخالف و متضاد فرهنگ ایرانی بهره برداری بیشتری خواهند کرد.

او بیان می‌کند که اگر امروز چهره‌ای را وارد بازی و ویدیو خود می‌کنند، فردا ممکن است از حرفه آنها و عملکرد آنها نیز در ویدیو خود استفاده کنند.

این کارشناس موسیقی معتقد است: در جامعه بیماری که ماحصل آن ساسی مانکن است، نه با دستورالعمل و بخشنامه بلکه باید با گشایش در امور هنری و برداشتن قوانین و فعالیت‌های سلبی یک نوع مصونیت ایجاد کنیم که خود بهترین امکان برای دوری جستن افراد از ابتذال و افزایش تنزل سلیقه‌ها است. زمانی که آهنگسازانی که تصنیف می‌سازند و از شعر حافظ و سعدی استفاده می‌کنند، تصنیف و اثرشان ممیزی می‌شود دیگر به چه طریق باید هنر موسیقی مناسب برای جامعه تولید شود؟ بدیهی است هنرمندانی چون کلهر یا علیزاده قصد تولید موسیقی زیرزمینی که ندارند و خودشان بدون هیچ دستورالعملی عیار فرهنگی را در هنر موسیقی در سطح بالا رعایت می‌کنند؛ اما بالاخره تعدادی از جوانان و افرادی که جویای نام هستند، ممکن است روزی بخواهند سراغ این فرم تولید اثر هنری بروند. پس این قوانین سلبی و ایجابی سفت و سخت چه حاصلی داشته است؟ 

این پژوهشگر موسیقی اضافه می‌کند: متاسفانه بدتر از آنچه در جوامع شهری اتفاق می‌افتد، در آینده شاهد خواهیم بود که در جوامع کوچکتر این اتفاق بروز پیدا می‌کند. امروزه جوانانی را در موسیقی مناطق مختلف ایران می‌بینیم که تنها با پوشش و ابزارهای سازی منطقه خود وارد موسیقی می‌شوند که هیچ نوعی از موسیقی قومی خود را نمایندگی نمی‌کنند و به مرور به سمت موسیقی تجاری و صنعتی سوق پیدا می‌کنند.  

او می‌گوید: موسیقی تجاری ممکن است در آینده به مراتب بدتر از اینها باشد، همانطور که در غرب افرادی هستند که از نظر اخلاقی مسائلی را مثلا در ژانر موسیقی رپ و هیپ هاپ مطرح کرده‌اند که هنوز هم تابو است ولی این قبیل افکار در درون این نوع از موسیقی و در واقع خرده‌فرهنگ مستتر است و چنین هنرمندانی در یک محیط خشک و صلب به خوبی از این امر بهره‌برداری می‌کنند. اگر جامعه در این انقباض نبود، افرادی همانند ساسی مانکن یا تتلو در موسیقی به جایی نمی‌رسیدند، حتا ممکن بود ساسی مانکن در یک کشور آزاد به عنوان بازیگر فیلم‌های بزرگسال همراه با همان بازیگر زن فعالیت می‌کرد یا همانند آن بازیگران به عنوان یک انسانی که پاسخی هم به یک نیاز درون جامعه می‌دهد، زندگی مرفهی هم می‌کرد. ولی می‌بینیم همین افراد اکنون در چنین آشفته بازاری از ابزار موسیقی بهترین استفاده را می‌کنند.

مغازه ای در پایان تصریح می‌کند: البته موسیقی این افراد باید بررسی و تحلیل جامعه‌شناسی و موسیقی‌شناسانه شود. در این وضعیت جامعه جمعیت شناسان همواره باید وضعیت را تحلیل کنند. می‌بینیم که جوانان و نوجوانان امروز با عناصری که اینها مورد توجه قرار می‌دهند به قدر کافی آشنایی دارند و واضح است که اگرچه دیر است ولی این روند در نهایت بر قوانین چیره می‌شود و آنچه اتفاق می‌افتد ریشخند قانون و قانونگذار و فرهنگ و هنر و دین و مذهب است که توسط چند هنرمند سطحی انجام می‌شود و خود ممکن است به یک جریان شبه فعالیت سیاسی اعتراضی هم بدل شود و آن روز این سیل سنگین و خروشان تر و خشک را با هم در بر می‌گیرد. 
برای مشاهده منبع اصلی کلیک کنید

سه شنبه بیست و ششم اسفند ۱۳۹۹ | 12:7
  • صفحه اصلی
  • آرشیو وبلاگ
  • عناوین نوشته ها
آرشیو وب
  • مرداد ۱۴۰۰
  • تیر ۱۴۰۰
  • خرداد ۱۴۰۰
  • اردیبهشت ۱۴۰۰
  • فروردین ۱۴۰۰
  • اسفند ۱۳۹۹
  • بهمن ۱۳۹۹
  • شهریور ۱۳۹۹
  • مرداد ۱۳۹۹
  • تیر ۱۳۹۹
برچسب ها
  • سینما (46)
  • هنری (35)
  • هنرمندان (35)
  • حاشیه (35)
  • اخبار (31)
  • هالیوود (11)
  • بازیگران خارجی (8)
  • سینمای بین المللی (8)
  • تلوزیون (7)
  • ترکیه (5)
  • کروونا (4)
  • بازیگری (4)
  • بیوگرافی (4)
  • بالیوود (3)
  • هنرپیشه (3)
  • تحصیل (3)
  • اخبار داخلی (2)
  • دانشگاه های بین المللی (2)
  • دانشگاه های ایران (2)
  • اخبار خارجی (2)

B L O G F A . C O M

تمامی حقوق برای اخبار هنرمندان محفوظ است .